KHWAN's profile•:*´¨`*:•. Go ThE WaY Y...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
•:*´¨`*:•. Go ThE WaY YouR HearT DeSire .•:*´¨`*:•BeHinD EverY Tatto__o,.....It 's the SeCreT. |
|||||||||
|
January 04 มาแว้ววว...วเป็นปีแล้วไม่ได้อัพเลย ถ้ามันมีชีวิต ป่านนี้มันคงเหลือแต่ซากแล้วล่ะ :( ก็ไม่มีเวลานี่นา ไม่ใช่สิ..ต้องบอกว่าไม่แบ่งเวลามากกว่า เพราะเวลาก็มีอย่างเหลือเฟือ แต่ไม่เจียดมาให้มันเลย เอาแต่เล่น hi5 ก็เลยเน่าอย่างที่เห็น แต่เอาน่า...ยังไงซะ ตอนนี้ก็มาอัพแล้วน๊า อย่าน้อยใจนะๆๆ (ระบบเจือกช้ากว่าไมล่ะ อัพทีโคตรนาน เซงเป็ด )
เฮ้อ...ผ่านไปอีกปีแล้วสินะ (บางคนบอกว่าอย่าถอนใจตอนต้นปี จะซวยซ้ำซวยซ้อน เออ..ไม่ให้ถอนตอนนี้ แล้วจะให้ถอนตอนไหนฟะ ก็มันไม่ไหวเอาซะเลยนี่หว่า - -") ปีใหม่ทั้งที ได้หยุดยาว 4 วันแล้วแท้ๆ แต่ว่า...ดั๊น...ไม่ได้ไปไหนเลย นอนแด่กๆอยู่บ้านอย่างเดียว เพื่อนฝูงก็ได้เจอบ้างพอเป็นกระสัย แต่ก็นะ เจือกมีแควนกันหมด เหลือกรุคนเดียว โสดแบบไม่ได้ตั้งใจ เลยเซงตามระเบียบ เฮ้อ... (ถอนอีกรอบ ไม่มีอะไรจะซวยกว่านี้แล้ว)
ไม่ว่าจะคิดว่าการอยู่คนเดียวมันสบายใจแค่ไหนก็ตาม ในบางเวลา ก็ต้องการใครสักคนอยู่ข้างๆบ้าง ก็คนเราไม่ได้เข้มแข็งตลอดเวลานี่ ไอ้ความอ่อนแอเนี่ยมันก็ไม่ค่อยยอมไปไหนซะด้วย แถมกลายเป็นเพื่อนสนิทกะความเหงาไปอีก (อยากเลิกคบกะมานจิงๆ ทำไงดีฟะ ? - -")
แต่ก็นะ..ความรู้สึกเส้าๆแบบนี้ มันมีไม่นานหรอก เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่มันมาเยือน ความจริงควรจะชินได้แล้ว (ถ้าชินก็ไปเป็นฤาษีดีฝ่า ToT) ปล่อยไปสักพักโดยไม่ต้องทำอะไร เดี๋ยวก็จะรู้สึกดีขึ้นเอง ก็มันนึกทางออกที่ดีกว่านี้ไม่ได้นี่ ก็ต้องปล่อยไปละนะ - -
ไม่ว่าจะรู้สึกแบบนั้นมากแค่ไหน แต่ก็จะไม่วิ่งตามหาอีกแล้ว เหนื่อยนะ ที่ต้องพยายามโดยรู้อยู่ว่ามันยากเย็นเหลือเกิน จนอาจไม่มีทางเป็นจริงได้ ที่จริงเมื่อก่อนไม่เคยคิดแบบนี้หรอก ด้วยความดันทุรังสูง เชื่อมั่นว่า...ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม...ทุกสิ่งสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ...ไม่มีอะไรที่ความเป็นไปได้จะเป็นศูนย์หรอก...และแม้ว่าความเป็นไปได้จะมีแค่ 1 ใน ล้าน ล้าน ล้าน ส่วน...แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า...มันจะไม่เกิดขึ้นหรือเป็นไปไม่ได้ /#/...นั่นมันความเชื่อเก่าๆ ทิ้งมันไปนานแล้ว และตอนนี้เริ่มซึมซาบว่า สิ่งที่เราเคยพยายามมาตลอดนั้น ความเป็นไปได้อาจ เท่า กับ ศูนย์ ก็ได้ T T ฮือๆๆ (แต่ก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี แงๆๆ)
อื้ม..แต่ก็..อย่างที่บอก อีกไม่นานมันจะดีขึ้นเอง ปล่อยไว้อย่างนี้น่ะ ...ดีแล้ว...ดีที่สุดแล้วล่ะ ^_^
October 04 ออกแบบไม่ได้เพราะเราไม่สามารถออกแบบทุกอย่างได้ตามใจ
ไม่แปลกเลย ที่วันๆนึงเราต้องเจอกับหลายสิ่งที่ไม่ถูกใจ
แล้วไงล่ะ จะทำไงได้...ก็มันออกแบบไม่ได้นี่นา
ก็ทำได้เท่านี้ ทำได้แค่เป็นห่วงอยู่อย่างนี้
ทั้งที่ความเป็นจริง อาจไม่มีอะไรต้องห่วงเลยด้วยซ้ำ
แต่เพราะเราไม่ใช่เพียงแค่คนที่บังเอิญเดินผ่านมาพบกันไง
เพราะเราไม่ไช่แค่คนรู้จักไง
เพราะเราไม่ใช่.....ไง
เกินจะพูด เกินจะเตือน เกินจะบอกกล่าว
พูดไปแล้วไง
ไม่มีความหมาย
จะพูดทำไมซ้ำซาก
.....
August 16 TrUe Choices vs. TrUe LoVe
โดยไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร จะต้องเสียใจภายหลังหรือไม่ บางครั้งก็เลือกถูก บางครั้งก็เลือกผิด
เลือกด้วย เลือกด้วย
ใช้สมอง ไม่ต้องใช้ความรู้สึก ถึงจะใช้ก็น้อย ไม่สัมพันธ์กับอารมณ์ นัก ผลที่ตามมา ไม่ว่าดีหรือร้าย จะไม่กระทบความรู้สึก เพราะมันแยกส่วนกัน
ใช้หัวใจ ไม่ต้องใช้สมอง ถึงจะใช้ก็น้อย สัมพันธ์กับอารมณ์อย่างเลี่ยงไม่ได้ ผลที่ตามมา จะดีจะร้าย กระทบความรู้สึกเต็มๆ
หากต้องเลือก จะใช้หัวใจ หรือใช้สมอง จึงจะเสียใจน้อยที่สุด ? อย่าบอกนะว่า ใช้ทั้งหัวใจและสมอง มันไม่มีในตัวเลือก
หากต้องเลือก ระหว่าง สิ่งที่อยากจะเป็น กับ สิ่งที่ควรจะเป็น คุณเลือกข้อไหน ? และคุณใช้สมอง หรือ ใช้หัวใจ ?
August 10 _+**- Born 2 b My MOM -**+_และอาทิตย์นี้ก้อ
ของเราก้อมีไม่น้อยหน้า งานนี้ต้องเอาใจกันหน่อย เด๋วจะบ่นน้อยใจ หุหุ ยกให้คนนี้คนนึง
ส่วนคนอื่นๆที่หน้าไม่เหมือนแม่ ถ้าไม่รักกันจิงอย่างแม่ล่ะก้อ ก็อย่ามาร้องขออารายให้มากนัก ไม่ดีๆๆ หึหึ
วันเสาร์ ซื้อของมาทำกับข้าวกินที่บ้านดีฝ่า ให้โชว์ฝีมือกันสุดฤทธิ์ไปเรย อิ่มท้องคับ (เตรียมอีโนไว้ด้วยดีฝ่า หุหุ)
เช้าวันอาทิตย์ ให้
วันอาทิตย์สายๆ พาแม่ไปทำบุญอย่างที่แม่ชอบ เอาซัก 9 วัด ดีไหม? จะได้สุขกายสบายใจกันทั่วหน้า งานนี้อิ่มบุญคับ
วันจันทร์ พาแม่ไปกินข้าวร้านโปรดดีฝ่า จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ อิ่มท้องอีกแระ อิอิ
August 08 เรื่องของคนโสด(สนิท)ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ไม่ได้ไปไหนเรย คืนนี้จอมชวน ใจง่าย ก้อเลยไป
ที่นี่ไม่เหมือนหาดใหญ่หรือกทม. เป็นเพียงเมืองเล็กๆ ขนาดกะทัดรัด ไม่นานก้อครบทุกที่ทุกร้าน
นานแล้วไม่ได้ดื่ม สัญญากับตัวเองไว้ จะไม่อยากดื่มอีก ถ้าไม่มีเหตุผลที่ดี
ที่ผ่านมา การดื่มจะเกิดขึ้นเพราะเหตุผลที่ไม่มีเหตุผลเป็นส่วนใหญ่ จนร่างกายพาลจะรับไม่ไหว
เงียบ สงบ สวยงาม เป็นส่วนตัว บรรยากาศดี และ มีเพื่อนที่รู้ใจ นั่นคือเหตุผลที่ดีที่สุดของเราในคืนนี้
สุรา อาหาร เครื่องดื่มพร้อม การสนทนาก้อเริ่มขึ้นอย่างที่ควรจะเป็น
ยินดี ที่เพื่อนมีความสุขกับหน้าที่การงาน เมื่อได้ทำในสิ่งที่ชอบ ทุกสิ่งก้อดูหนุกหนาน
ห่วงใย ความขัดแย้งในหน้าที่ จำต้องทำแม้ไม่อยากทำ จุดยืนที่ต่างกับคนบางคน คนบางกลุ่ม อาจนำมาซึ่งปัญหา
ดีใจ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอ ไม่ว่านานแค่ไหน
หวัง ให้เพื่อนมีความสุข ประสบความสำเร็จ และรักษามิตรภาพไว้นานแสนนาน
ชื่นชม ในความเข้มแข็ง แนวความคิด การใช้ชีวิต
ภูมิใจ เพื่อนก้าวหน้าและประสบความสำเร็จ มีความสุขกับการใช้ชีวิตมาเสมอ
ภูมิใจมาก เพื่อนไม่มีประวัติด่างพร้อยเรื่องหญิงๆ
ภูมิใจมากที่สุด เพื่อนบอกว่า อยากหาใครสักคนที่เป็นคนพิเศษ
แต่ต้องสร้างความมั่นคงและหลักประกันที่ดีพอก่อน
ต้องให้ในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ
อื้ม...เป็นแนวคิดที่ดีจริงๆ So GoOD !!
>>> August 07 +*+.. Profile of My GirL ..+*+ชื่อ : Avril Lavigne ชื่อจริง : Avril Ramona Lavigne Whibley วันเกิด : 27 กันยายน 1984 บ้านเกิด : Belleville, Ontario, Canada
ส่วนสูง : 160 cm Avril Lavigne เปลี่ยนแปลงตัวเองจากสาวพังค์มาเป็นปริ้นเซสด้านเเฟชั่นเเทน
ภาพลักษณ์ของเธอดูได้จากนิตยสาร Harper's Bazaar เล่มล่าสุด
ที่เธอใส่ชุดเป็นแบบให้กับ Gucci, Chanel เเละYves Saint
Avril บอกว่า " มันดูบ้ามากเลยที่ฉันเปลี่ยนไปมากขนาดไหน
เมื่อสัก2 ปีที่ผ่านมา ฉันเริ่มที่จะใส่กระโปรงมากขึ้น รู้สึกถึงความเป็นผู้หญิงมากขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นผม การเเต่งตัว อิมเมจต่างๆ นั่นเเหละเป็นส่วนหนึ่งในความเป็นผู้หญิงเต็มตัว "
Avril บอกอีกว่า ไม่ได้อยากให้การเป็นนางเเบบของเธอมีผ่านไปแค่ทางนิตยสาร
เเต่อยากจะให้มันเการเดินเเบบ เเละป็นโฆษณาเเบบไปเลย
Avril กล่าวว่า " ฉันรู้นะว่าฉันไม่ได้สูง 6 ฟุต แต่ฉันรู้ว่าฉันจะต้องทำได้ "
Avril Lavigne ยังเริ่มงานด้านการเเสดงอีกด้วย เเละเธอก็ค่อยเป็นค่อยไปกับงานเเสดงนี้
Avril Lavigne วัย 23 ปี ยังมีเเผนที่จะเเต่งงานกับคู่หมั้นหนุ่มหน้าตาคล้ายเป็ดอย่าง Deryck Whibley จากวง Sum 41
Avril กล่าวว่า " ทุกๆอย่างมันมาเเบบรวดเร็วไปหมดเลย ฉันเเค่รู้ว่าใจของฉันได้ทำอะไรที่ถูกต้องเเล้วในตอนนี้ " จากเด็กสาวจอมเฮ้วถือกีตาร์ร้องเพลงร็อคสุดมันเฉือนอารมณ์เมื่อหลายปีก่อน
มาวันนี้ เอวริล ลาวีญจ์ นักร้องสายเลือดแคนาดากำลังมีความสุขในชีวิตคู่กับ เดอริก วิบลีย์ นักร้องนำวงซัม 41
หลังที่เปลี่ยนคำนำหน้าชื่อจากนางสาวมาเป็นนางเมื่อปีที่แล้ว การแต่งงานครั้งนี้ไม่ว่าจะเปลี่ยนชีวิต เอวริล หรือไม่
แต่ที่รู้ๆ นักร้องสาวบอกว่า การตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันเปลี่ยนชีวิตของสามีวัย 27 แน่นอน
"ฉันเป็นสิ่งดีที่สุดที่เกิดขึ้นในชีวิตเขา" เอวริล เล่าก่อนจะพูดถึงความเชื่อใจที่มีต่อ เดอริก ว่า
"เรามีความสัมพันธ์ที่ดีและมั่นคง มีความไว้เนื้อเชื่อใจต่อกันมากๆ เลยล่ะ"
นักร้องสาวยังกล่าวถึงการแต่งงานของทั้งคู่ที่มีขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคมปีที่แล้วด้วย
โดยการแต่งงานที่จัดขึ้นต่อหน้าแขกเหรื่อกว่า 110 คน ในเมืองออนทาริโอ บ้านเกิดของ เอวริล ได้สร้างความแปลกใจ
ว่าเหตุใด เจ้าสาวร็อคเกอร์จอมแก่นคนนี้ ถึงได้จัดงานแต่งตามประเพณีดั้งเดิมที่สุดแสนจะโรแมนติกขึ้นมาได้
"ตอนแรกฉันอยากจะจัดงานแบบ "โอ้...เรามาจัดงานแต่งแบบร็อคแอนด์โรลล์หรือสไตล์หลุดโลกแบบร็อคยุค 80 กันเถอะ"
แต่อีกใจนึง ฉันก็ฝันถึงงานแต่งตัวเองมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวน้อยๆ ฉันอยากจะสวมชุดแต่งงานสีขาว อยากจะสวยเหมือนเจ้าหญิง"
อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ เอวริล ตัดสินใจจัดงานแบบประเพณีนิยม ก็เพราะความเป็นนิรันดร์ของพิธีนั่นเอง
"คนอื่นคิดว่า ฉันคงจะใส่ชุดแต่งงานสีดำ ซึ่งฉันก็คิดจะใส่จริงๆ แต่อีกใจนึงก็คิดถึงรูปแต่งงานของเรา
ฉันไม่ต้องการจะดูรูปในอีก 20 ปีต่อมาแล้วพูดว่า "โอ้...ทำไมฉันถึงได้ทำผมแบบนั้นนะ มันเชยไปแล้ว" เอวริล กล่าว
นักร้องสาวยังลบล้างสิ่งที่คนอื่นมักจะคิดว่านักร้องเพลงร็อคมักจะใช้ยาเสพติดด้วยว่า
"ฉันไม่เคยใช้ยาเสพติดเลยสักครั้งในชีวิต และฉันภูมิใจมาก ฉันเป็นพวกต่อต้านยาเสพติดเต็มตัวเลยล่ะ และเดอริกก็เหมือนกัน
เขาไม่ติดยา แต่เขาเล่าให้ฟังว่าเขาเคยลอง ฉันเลยทำให้เขาเข้าใจชัดเจนตั้งแต่วันแรกที่เริ่มคบกันเลยว่า
ฉันไม่ชอบ และจะไม่คบกับพวกใช้ยา" นักร้องสาว กล่าวทิ้งท้าย
August 03 กินเหล้า..เข้าพรรษาเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาได้หยุดยาว เพื่อนๆก็แห่กลับมาบ้าน นานๆจะได้เจอกันซักที
วันอาสาฬฯ ที่ผ่านมา ไปเยี่ยมเยียน
แสนอบอุ่นเหมือนเคย ครอบครัวน้ำค้าง ไหว้พ่อ ไหว้แม่ ยังแข็งแรงกันเหมือนเดิม แม่ก้อยังใจดีมั่กๆ พ่อก้อออกแนวฮาๆ คุยสนุก ชอบๆ
หวัดดีPน้ำฝน ไม่เจอกันนาน กินดีอยู่ดีล่ะซิ มีน้ำมีนวลผิดหูผิดตาเรยนะ 555 แล้วคิดไงเนี่ย ที่เอาเจ้าเปอร์เซียร์หน้าตากวนโอ๊ยมาเลี้ยงเนี่ย น่าลัก(กลับบ้าน)ชะมัด
หวัดดีPน้ำผึ้ง ได้ข่าวว่าต้องเข้าเวรไม่ใช่เหรอ เอ...เบอร์คุณหมอเบอร์อารายน้า จะได้โทรไปฟ้องว่าอู้งาน ทิ้งคลีนิกมา4-5วันแระ ตัดเงินเดือนเรย หุหุ
ทักทายน้องหนึ่ง โตเป็นสาวแล้วอ่า น่ารักดีเนอะ เอ...แล้วนั่นน่ะ อุ้มลูกใครอยู่เหรอ อ้าว...น้องเก้า ลูกแกเหรอ จิงอ่ะ ? งั้นก้อเป็นหลานข้านะซิ โอ้...มายก้อด
ทักทายลุง ป้า น้า อา หลานๆ ทำความรู้จักกับน้องมิลค์ แมวสัญชาติเปอร์เซียร์ของพี่ฝนพักใหญ่ เวลาส่วนมากจะใช้ไปกับการทักทายห้องครัว อาหารแสนอร่อยฝีมือPผึ้ง ขนม ช็อกโกแล็ต ไอติมสุดโปรด ลองกองหวานๆ มังคุดและเงาะสดใหม่จากไร่ แม่ชวนกินทุเรียนอีกอ่า ดีนะที่ปฏิเสธก่อน ไม่งั้นกลับบ้านไม่ไหวแน่ๆ
ส่วนน้ำค้าง กะ เก่ง ก้อคุยกันสนุกสนาน มีเรื่องเล่าเยอะแยะ แย่งกันพูดตลอด เราฟังอย่างเดียว 555 ตอนเย็น น้องแวะเข้ามาร่วมวงอีกคน สนุกกันใหญ่
จันทร์เจ้าขา ไม่ได้มา คงยุ่งๆกับธุรกิจพันล้านที่บ้านอ่ะ เสียดาย ไม่ได้เจอ
จนเกือบค่ำจึงออกมาบ้านน้อง แวะส่งน้องก่อนกลับบ้าน ไม่ได้เข้าไปหวัดดีพ่อกะแม่น้อง แต่รู้ว่าแม่น้องไม่สบาย ปวดข้อปวดกระดูก ขอให้หายเร็วๆนะ เป็นห่วง ว่างๆจะแวะมาเยี่ยม ส่วน Pดา และหลานๆ สบายดี (Pน้ำผึ้ง น้ำค้าง และน้อง กลับกทม.คืนนี้แระ)
ค่ำๆ ก้อกลับเข้ามายโฮม อาบน้าม กินข้าวกับพ่อกะแม่สุดเลิฟ เล่าเหตุการณ์ประจำวันให้ฟัง แล้วออกไปตามนัดตอนดึก
มาถึงบ้านจอม ทักทายกับแม่อยู่พักใหญ่ เพราะไม่เจอกันนานเป็นปี แม่ยังแข็งแรงเหมือนเดิม คอยเป็นห่วงเป็นใย และใส่ใจรายละเอียดเล็กๆเสมอ น่ารักที่ซู้ดเรย ส่วน Pจิ๊บ เข้านอนแล้ว ไม่ได้คุยกัน เพื่อนๆ 6/1 มารออยู่ตั้งแต่เย็น ไม่ได้อยู่กันเยอะๆอย่างนี้นานแล้ว สงกรานต์ก้อไม่เยอะอย่างนี้
จอม เจ้าภาพ หัวหน้าห้องจำเป็นในอดีต มาสู่เจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ในวันนี้ มีรถประจำตำแหน่งด้วย เท่สุดๆ
เจ๋ง แม้สมัยเรียนจะแอบอยู่หลังห้องเสมอ คาบว่างก็ตั้งก๊วนเล่นไพ่จิ๋ว สมสิบ ป้อกเด้ง ปั่นแปะ ดีดลูกแก้ว ฯลฯ สนุกสนาน แถมได้(เสีย)ตัง ซวยก้อตรงที่ครูจับได้แล้วโดนทำโทษอยู่คนเดียว คนอื่นหนีหมด ตอนนี้กลายเป็นนายช่างแล้ว เสียก้อตรงที่ยังขี้เหล้าไม่เลิก
เก่ง มาจากบ้านน้ำค้าง ตอนนี้มีชีวิตแบบพอเพียง ไม่มาก ไม่น้อย และไม่มีแฟน เหงบอกว่าหายากอ่ะ
เอ็กซ์ ไม่ค่อยพูด ไม่ได้คุยกันเลย กินอย่างเดียว ตอนนี้เป็นโปรแกรมเมอร์แล้วน้า เก่งตั้งแต่สมัยเรียนแล้วล่ะ แข่งกันทำเกรดมาตลอด ขำๆ
บอย เก่งตั้งแต่เกิดเหมือนกัน เห็นแวว แข่งกันเรียนอย่างมีมิตรภาพ ไม่เห็นแก่ตัว ผลัดกันชนะคนละเทอม บางเทอมเกรดเท่ากันเฉยเลย ต้องครองอันดับร่วม 555 ตอนนี้เป็นสิบตรี ค่ายเขตอุดมศักดิ์ อนาคตนายพลคับพ้ม ที่สำคัญ มีกำลังใจจาก น้องน้ามคนสวย แฟนสาว อิอิ น่ารักดี
อ้อ คุณหมอคนสวย สำอางไม่เปลี่ยน เม้ากระจาย กะลังเรียนต่อ อัพวุฒิ อัพเงินเดือน ดีแระ เพื่อนฝูงจาได้สบายไปด้วย เอิ๊กๆ
นก คุณครูบรรณารักษ์มาดเข้ม ร.ร.ธิดาฯ หาดใหญ่ บ่นอุบ "สมัยเรียนก้อไม่ชอบอ่านหนังสือเล้ย แล้วให้กรูเป็นบรรณารักษ์เงี้ย ฆ่ากรูเลยดีฝ่า"
เก๋ คุณครูEng ร.ร.ธิดา เหมือนกาน "เด็กพวกนี้เนี่ยดีนะ หน้าตามักจะน่ารัก น่าเอ็นดู กล้าแสดงออก เสียอย่างเดียว ห้ามอะไรไม่รู้จักฟัง" สำนึกอะยัง ว่าครูที่สอนพวกเรามาน่ะ ต้องปวดเฮดขนาดไหน โดยเฉพาะเวลารวมกันเป็นแก๊งเนี่ย กวนทีนทุกคาบเรย
Pแจ็ค ที่รักของเก๋ จะทิ้งกิจการที่บ้าน จะไปอยู่หาดใหญ่กะเก๋ คบกันมา 7-8 ปี คงไม่แคล้วกันแน่ๆ ฟันธง!!
การรวมแก๊งคืนนี้ มีสุรา อาหาร เครื่องดื่ม และเสียงเพลง ให้ทุกคนเลือกตามความพอใจ
ยกโขยงออกจากบ้านจอม ไปส่งนก ส่งอ้อ ส่งเก๋ ทักทายพ่อแม่ของทุกคน แล้วกลับเข้ามายโฮม ตอนตี 2 แท้งกิ้วจอม กะ พี่แจ็ค ที่มาส่งงับ
July 25 ไม่ว่าที่ไหนก้อเปนอย่างนี้รึ ??รู้มะ...ว่าเบื่อมากมาย เมื่อสิ่งที่เจอมันไม่เหมือนสิ่งที่คิด เรื่องแค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้
คำว่า "ซื่อสัตย์" มันสะกดยากมากไหม แค่เรื่องเล็กๆ อย่างนี้ก็ยังไม่เว้นเรยเรอะ โอ้..มายก้อด
หัวจิตหัวใจทำด้วยอะไรกันนะคนเรา เหนื่อยกายไม่ว่า แต่เวลาเหนื่อยใจเนียซิที่มันไม่อยากจะทำอะไรแล้ว
บางที..เราอาจผิดเอง ผิดที่มารับรู้ ผิดที่มาอยู่ตรงนี้ ที่ ที่ มัน ไม่ ใช่ ที่ สำ หรับ เรา
มันไม่ใช่เรื่องของเราเลย แต่เก็บมาใส่ใจไมฟะ งงกะตัวเอง ไม่เดือดร้อนอารายซะหน่อย เท่านี้ก้อพอไม่ใช่เหรอ
เอามาคิดก้อเท่านั้น ท่าทางคงไม่ใช่แค่ไข้หวัด ที่พาไปหาหมอก้อจาหายขาด
แต่คงเป็น โรคมะเร็ง หรือว่า โรคเอดส์ ที่ไม่มีวันรักษาได้
เอาเป็นว่าเราไม่เป็นโรคเดียวกันกะมานก้อพอ
(ครายมีทางออกที่ดีกว่านี้ ..แนะนำมาใน 10 นาทีนี้ แถมฟรี เจ้าของเปซ หุหุ -*- )
July 24 การเป็นคนดี ใช่ว่าจะไม่เจ็บปวดไม่รู้ว่าที่ทำอยู่มันถูกต้องมากน้อยแค่ไหน แต่คิดว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุดในภาวะแบบนี้
จริงๆก้อไม่อยากเป็นแบบนี้เลย แต่ไม่รู้จะทำฉันใด คงต้องปล่อยไป ซักวันมันคงดีขึ้น
เพราะหลายคำถามที่เคยถาม จนถึงวันนี้ ก็ยังม่ายด้ายคำตอบ
(ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่เป็นกำลังใจงับ สู้โว้ยย!!)
เพื่อนเอ๋ย..อย่าท้อง่ายๆกับความอ่อนแอของใจตัวเอง ยิ้มเข้าไว้นะ
หลายๆคนเป็นกำลังใจให้เสมอ รู้ไหม ไม่ใช่นายคนเดียวที่เสียใจ
อย่าโทษความรัก เพราะความรักมันไม่เคยทำร้ายครายหรอก
แต่คนเราต่างหาก ที่ใช้ความรักมาทำร้ายกัน
อย่าพยายามถามว่าเพราะอารายนายจึงต้องเจ็บปวดอย่างนี้
เพราะการเป็นคนดี ไม่มีผลต่อคนที่ไม่มีใจ
อย่าลืมนะว่า นายเองก็มีสิทธิ์ที่จะเลือก ถ้าจะเลือกให้ตัวเองเป็นตัวเลือกของใครล่ะก้อ
ขอให้นายเลือกด้วยตัวของนายเอง และรับให้ได้กับผลที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตด้วย
และไม่ว่านายจะเลือกอะไร เราก้อจะเคียงข้างนายเสมอ
(บางที ความเจ็บปวดของนาย อาจไม่ใช่ความผิดใครหรอก นอกจาก...แก้สโซฮอล์)
เธอคนดี..รู้นะว่ากำลังเหงา เพราะผมเองก็เหงาเหมือนกัน หรือเธอดูไม่ออก
ไกลกันหน่อย เจอกันน้อย ก้อหวังให้ความผูกพันที่เคยมี เชื่อมเราไว้ด้วยกัน
ยิ้มได้เมื่อนึกถึงความเป็นเรา และทำให้ก้าวไปข้างหน้าได้อีกครั้งหนึ่ง
อย่าเกลียดความเหงาเลย อย่างน้อย มันก็ทำให้เราคิดถึงกัน
และทำให้รู้ว่า เวลาที่เราเจอกัน มีคุณค่ามากแค่ไหน
(อย่าเคร่งเครียดมากเกินไปล่ะ..ดูแลสุขภาพด้วยนะคับ จาก ทิฟฟี่แผงสีชมพู )
|
||||||||
|
|